Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1413 K.2015/507

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir. Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;

İcra dosyasından hacizli ve yakalamalı bulunan sanığa ait ... plakalı aracın seyir halinde iken kolluk görevlileri tarafından yakalanarak emanetçi sıfatıyla şikayetçi ...'e tutanak ile teslim edildikten sonra sanığın, araçtan şahsi eşyalarını alacağını beyan ederek aracın anahtarını izinsiz olarak bulunduğu yerden alıp aracı çalıştırarak açık bulunan demir kızaklı kapıdan hızlı bir şekilde kaçırması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 290/2. maddesindeki "Muhafaza edilmek üzere başkasına resmen teslim olunan rehinli veya hacizli veya herhangi bir nedenle elkonulmuş olan taşınır malın bu kişinin elinden rızası dışında alınması hâlinde hırsızlık,

cebren alınması hâlinde yağma, hileyle alınması hâlinde dolandırıcılık, tahrip edilmesi hâlinde mala zarar verme suçuna ilişkin hükümler uygulanır." düzenlemesi karşısında hırsızlık suçunu oluşturacağından suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülüp eylemin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesi,Bozmayı gerektirmiş,