Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14187 K.2015/4211

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ...'un suç tarihinde sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı araç ile yanında anne ve babası olduğu halde Adana İli, Egebatur Bulvarı üzerinde seyir halinde iken bu yol üzerinde bulunan Karşıyaka Un Fabrikasının yanındaki trafik ışıklarına geldiğinde aracın dörtlü ışıkları yaktığı ve aracını durdurduğu, adı geçenin trafik ışığının yeşile dönmesine rağmen aracını hareket ettirmemesi üzerine hemen arkasındaki ... plakalı aracın sürücüsü olan diğer katılan sanık ...'ın korna çalarak ...’u uyardığı, bu olay nedeniyle her iki katılan sanık arasında tartışma yaşandığı,

yaşanan bu tartışmanın kavgaya dönüştüğü, bir süre sonra katılan sanık ...'ın oğlu olan suça sürüklenen çocuk ...’ın ... ile babası arasındaki bu kavgaya iştirak ettiği, yaşanan bu kavga sırasında katılan sanık ...’un katılan sanık ... ile oğlu suça sürüklenen çocuk ...’ı, katılan sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...’ın da diğer katılan sanık ...’u karşılıklı olarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, yine yaşanan bu olaylar sırasında katılan sanık Mehmet'in, diğer katılan sanık ...'a ait araca yumrukla vurmak suretiyle zarar verdiği,

suça sürüklenen çocuk ...’ın da katılan sanık Mehmet Altan’a siktir git şeklinde hakarette bulunduğunun iddia edildiği somut olayda;

1-Katılan Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik adı geçen katılan sanığın müdafii tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan sanığın savunmalarına, diğer katılan sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...’ın beyanlarına, tanık anlatımına, olay tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; trafik yol verme meselesi yüzünden çıkan kavga sırasında katılan sanık ...’un diğer katılan sanık ...’a ait araca yumruk atmak suretiyle zarar verdiği anlaşılmakla sanığın üzerine atılı bu suçtan mahkumiyetine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hapis cezası ile adli para cezası yaptırımlarının seçenek olarak düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi gereğince hapis cezası tercih edilerek uygulama yapılmasına rağmen aynı Kanunun 50/2. maddesi hükmü gereğince hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Katılan Sanık ... hakkında diğer katılan sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik adı geçen katılan sanığın müdafii tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türlerine göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın hakaret suçunu katılan sanık ...’a karşı işlemiş olması ve adı geçen hakkında tanzim edilen iddianamede de eylemin bu şekilde tavsif edilmesi karşısında tebliğnamedeki sanki bu suçun katılan sanık ...’un annesi ...’a karşı işlenmiş gibi kabul edilerek katılan sanık ... müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen beraat kararını temyiz edemeyeceğinden

bahisle vaki temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği yönündeki görüşe itibar edilmemiş, suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınan ifadesinde katılan sanık ...’a “s….r git” şeklinde hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK’nın 29 ve 129. maddeleri de gözetilmek suretiyle hakaret suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,