Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/142 K.2015/1713

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların suç tarihinde katılanın işyerine giderek kendilerini Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ...

Kurulu Grup Başkanlığı müfettişi olarak tanıtıp sahte müfettiş tanıtım kartlarını da ibraz ettikleri ve iş yerinde çalışan sigortalı listesine bakarak evraklarda eksiklik olduğunu, kaçak işçi çalıştırdığını söyleyerek tutanak düzenledikleri ve katılana bu işin cezası yüksektir, 1500 TL verirsen tutanağı düzenlemeyeceklerini, işlem yapmayacaklarını söyledikleri, katılanın sanıklara o anda parası olmadığını, daha sonra gelmelerini söylediği, sanıkların tekrar gelmek üzere iş yerinden ayrıldığı,

tekrar geldiklerinde ise polis ekipleri tarafından yakalandıkları anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık Işık müdafiinin ve sanık...in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir

zorunluluk bulunmamasına rağmen, dolandırıcılık suçundan sanıklar hakkında uygulama yapılırken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,