KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/14262 E., 2015/6330 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 15 - 2014/31551
- Mahkemesi
- Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 12/04/2012
- Numarası
- 2011/587 (E) ve 2012/537 (K
- Suç
- Kamu malına zarar verme, hakaret
- Suç tarihi
- 27/05/2010
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında U.. M..'nün "katılan" yerine "mağdur" olarak yazılması ve müşteki A. Ö.'ın gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
Sanık B.. P.., 27.05.2010 tarihinde yapılan duruşmada, yüzüne karşı okunan hüküm sonrası mahkeme hakimi olan müşteki A. Ö.'a hitaben "oturduğunuz koltuğun hakkını veriyor musunuz, öncekiler hakim değil de siz mi hakimsiniz, oturduğun koltuğun hakkını ver" şeklinde sözler sarf ettiği ve sanık kürsüsünü devrilmesine neden olacak şekilde tekmelediği ayrıca sanık duruşma sonrası jandarma nezaretinde dışarı çıkarıldığı esnada Ulubey Hükümet Konağı'na ait giriş kapı camını tekmeleyerek kırdığı, bu suretle hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan olayda;
1-Katılan vekilinin sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılan vekilinin yokluğunda verilip 30/12/2013 tarihinde tebliğ edilen, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yapılan 08/01/2014 havale tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tanık, müşteki beyanları ve cd izleme tutanağı, sanık kürsüsünü devrilmesine neden olacak şekildeki sanığın hal ve davranışları ile tüm dosya kapsamına göre, eylemin kamu malına zarar verme ve hakaret suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/14262, K. 2015/6330, 10 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama