Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14281 K.2015/3979

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde alkollü olan suça sürüklenen çocukların, adı belirtilen Belediye'ye ait olan ve köprü üzerinde bulunan çiçek saksılarını, görgü tespit tutanağında belirlendiği şekilde kırmak suretiyle kamu malına zarar verdiklerinin iddia edildiği olayda;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükme yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5271 Sayılı CMK'nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanıklar hakkında 12.05.2011 tarihinde verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin, 22.06.2012 havale tarihli dilekçesi ile yaptığı itirazı üzerine, Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda verdiği red kararı ile verilen hükmün kesinleştiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen hükme yönelik yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Oluşa, suça sürüklenen çocuğun ikrar içeren savunmalarına, görgü tespit ve olay tutanağına, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuğun, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğinin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmediği taktirde ise gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu dikkate alınırak 15 - 18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,