Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14306 K.2015/4197

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun sabah 06:00 sıralarında cami şadırvanına ait muslukları ayağıyla zorlayıp kırmak suretiyle çaldığı ve bu sırada su borularını da kırdığı iddia ve kabul edilen somut olayda;

1-Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuğun sabah 06:00 sıralarında cami şadırvanına ait muslukları çaldığı anlaşıldığından hırsızlık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, aynı caminin şadırvanından 20.3.2012 tarihinde altı adet; 21.3.2012 tarihinde iki adet musluğu çalması nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne gelince;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eylemi esnasında cami şadırvanındaki su borularını da kırması eyleminin TCK'nın 153/1. maddesinde düzenlenen “ibadethanelere zarar verme” bağımsız suç tipini oluşturduğu gözetilmeksizin, anılan Kanun'un 152/1-a maddesi uyarınca nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğunun kabul edilmesi,