Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14468 K.2015/5116

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'un, aynı iş yerinde çalışan sanıktan, alacağı araba için paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek yardımcı olmasını istemesi üzerine, sanığın annesi adına kayıtlı evi ipotek vererek ...bank'tan 14.000 TL kredi çektiği, çektiği bu kredinin 11.500 TL'sini araba alması için katılan ...'a verdiği, katılan ...'un aldığı bu parayla arabayı satın almasına rağmen söz verdiği halde kredinin taksitlerini ödemediği, bunun üzerine sanığın annesinin ipotek verdiği evinin banka tarafından icra kanalı ile sattırıldığı,

yaşanan bu olaylardan katılan ...'u sorumlu tutan ve verdiği parayı geri almak isteyen sanığın, katılan ...'a ulaşmak için katılanın eşi ...'in çalıştığı lokantaya giderek ...'u sorduğu, olumsuz yanıt alması üzerine ...'u tehdit ettiği, daha sonraki günlerde sanığın bazen tek olarak,

bazen de kimlikleri saptanamayan arkadaşları ile lokantaya gelerek katılanları rahatsız ettikleri ve katılan ...'a küfür etmek suretiyle hakaret ve ölümle tehdit ettiği, bu eylemlerinden sonuç alamayan sanığın, adamlarını azmettirmesi sonucu ...'e ait ... plakalı aracın kimliği tespit olunmayan bir şahıs tarafından lastiği kesilmek ve dikiz aynası kırılmak suretiyle zarar verildiği, 08.03.2010 tarihinde adamları ile gelip katılan ...'in çalıştığı lokantada tartışma çıkaran sanığın kolluk kuvvetlerince yakalandığı, sanığın bu surette hakaret, mala zarar verme ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

1) Sanık hakkındaki hakaret ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan ...'un sanık ile birlikte çalıştığı iş yerinden ayrılması ve sanığında katılanın telefonunu bilmemesi nedeni ile sanığa ulaşıp vermiş olduğu borç parayı geri almak amacı ile hareket ederek, katılanın eşinin çalıştığı lokantaya gittiği, sanığın kastının katılan ...'un huzur ve sükununu bozmak olmadığı, daha önce verdiği borç parayı almak kastı ile hareket etmesi nedeniyle suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, ayrıca sanığın katılan ...'a hakaret ettiğine dair tanıkların görgüye dayalı bir bilgilerinin olmadığı, dolayısıyla sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği anlaşıldığından verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkındaki mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tanık ...'ın 18.03.2010 tarihli kolluk beyanında özetle ”... plakalı araca zarar veren eli bıçaklı şahsı gördüğünü ve bu şahsı görse tanıyabileceğini” beyan etmesi, tanığa olay yerinde bulunan şahsın sanık olup olmadığı hususunda her hangi bir teşhis yaptırılmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle, tanık ile sanığın aynı ortamda bulundurularak yüzleştirme işleminin yapılması, bunun mümkün olmaması halinde sanığın cepheden ve yandan çektirilecek fotoğrafları üzerinden usulüne uygun teşhis işlemi yaptırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,