Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14473 K.2015/5000

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılan sanık ...'in, katılan sanık ...'un iş yerine gittikleri, aralarında tartışma çıktığı, katılan sanıklar ... ve ...'in birbirlerine küfür edip, karşılıklı olarak birbirlerini darp ettikleri, ayrıca katılan sanık ...'in katılan sanık ...'in iş yerinde bulunan aynayı kırdığı, bu şekilde katılan sanıkların birbirlerine yönelik hakaret, kasten yaralama suçlarını işledikleri, ayrıca katılan sanık ...'ın mala zarar verme suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

1-Katılan sanıklar ... ve ... hakkındaki hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Katılan sanıkların birbirlerine, karşılıklı olarak hakaret ettikleri katılan sanıkların savunmaları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla TCK 129/3 maddesinde belirtilen koşullar oluştuğundan mahkemenin katılan sanıklar hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Katılan sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan beraatine, katılan sanık ... hakkındaki kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetlerine yönelik temyiz incelemesinde;

1-Katılan sanık ...'in, katılan sanık ...'ı vurduğunu ikrar etmesine ve tanık ...'ın destekleyici beyanına rağmen kasten yaralama suçundan katılan sanık ...'in mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2- Tanık ...'ın " önce ... vurup küfür etti" demesi karşısında ilk haksız hareketin katılan sanık ...'dan geldiğini ifade etmesine rağmen, yetersiz gerekçe ile katılan sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,