Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14481 K.2015/8069

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kamu davasına katılma istemi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmeyen şikayetçi sanık Ü.. K..'un 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanıklar hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılarak aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık Ö.. hakkında mağdur M..'a yönelik olarak da hakaret suçundan dava açılmış olmasına rağmen herhangi bir hüküm verilmediği anlaşılmış ise de; bu davaya ilişkin olarak her zaman bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1- Katılan sanık Ü.. K..'un sanık R.. K..'a karşı işlemiş olduğu hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar R.. ve Ö.. hakkında katılan sanık Ü..'ye yönelik hakaret suçu ile sanık R.. hakkında mala zarar verme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik incelemede;

Suç tarihinde sanıklar Ö.. ile Ü.. tartıştıktan sonra sanık Ö..'in Ü..'nün oğlu mağdur M..'a küfür ettiği, katılan sanık Ü..'nün olaya müdahale etmesi üzerine sanık Ö..'in Ü..'ye hitaben de sinkaflı küfürler ettiği ve deli diye bağırdığı, daha sonra olaya müdahil olan sanık Ö..'in eşi sanık R..'ün de Ü..'ye hitaben "çingene, S..'ün piçi, deli karı" diyerek hakarette bulunduğu ve Ü..'ye ait ikametin camını kırmak suretiyle mala zarar verme ve hakaret suçlarını işledikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların savunması, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre; sanıklar ve katılan sanığın birbirlerine karşı yüklenen suçları işlediklerinin sabit olmaması nedeniyle ayrı ayrı beraatlerine dair verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.