Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14485 K.2015/8296

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, plakasız ve tescilsiz motosikletiyle kasksız olarak seyir halindeyken görevli polis memurlarınca durumundan şüphelenilerek durdurulmak istendiği, ancak sanığın dur ihtarına uymayarak kaçtığı, kovalama sonunda yakalandığı, üst araması yapılacağı sırada sol cebinde bulunan esrar maddesini ağzına alıp çiğneyerek yuttuktan sonra şikâyetçilere hitaben "beni bundan dolayı alacak adamın a... korum, siz benim kim olduğumu biliyor musunuz, burası Urfa" biçiminde sözler söylediği,

şikâyetçi polis memuru ...'a zimmetli telsize tekme atarak düşüp kırılmasına sebebiyet vermesi üzerine şikâyetçiler tarafından zor kullanılarak polis merkezine götürülmek istendiği, ancak sanığın polis merkezine gitmemek için şikâyetçileri basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaraladığı anlaşıldığından hakaret, mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, birden fazla şikâyetçi polis memuruna karşı görevi yaptırmamak için direnme suçunu tek fiille işlediğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 43/2-1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hakaret suçu yönünden; 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi,

2- Mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçları yönünden; adli para cezalarının taksitler halinde ödenmesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,