Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1454 K.2015/464

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.

Güveni kötüye kullanma suçunun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;

Katılana ait alüminyum doğrama üzerine faaliyet gösteren işyerinde işçi olarak çalışmakta olan sanığın, suç tarihinde ve öncesinde katılana ait işyerinde satışa arz edilen ve katılan tarafından zilyetliği kendisine devredilmediği beyan edilen malzemeleri katılanın bilgi ve rızası dışında alarak satmak amacıyla evine götürdüğü şeklinde gerçekleştiği iddia ve kabul olunan olayda; suça konu eşyanın katılana ait işyerinde muhafaza altına alınmış olması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 6545 sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırılan 142/1-b madde ve bendi ile yine 6445 sayılı Yasa ile 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinin 2. fıkrasına eklenen “h” bendinde öngörülen nitelikli hırsızlık suçunu teşkil ettiği gözetilmeden yazılı şekilde basit hırsızlık suçundan uygulama yapılması,