Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1459 K.2015/2855

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların işyerini devretmek üzere verdikleri ilan üzerine sanığın, açık kimlik bilgileri tespit edilemediğinden hakkındaki dosya tefrik edilen şahısla birlikte işyerini devralmak için katılanlarla irtibat kurup şifai olarak 3500 TL karşılığında anlaştıkları, sanığın işyerini temizlemek amacıyla katılandan anahtarı aldığı, işyerine girerek içeride bulunan beş adet soğutucuyu katılanların bilgi ve rızası dışında alarak ortadan kaybolduğu anlaşılan olayda;

Sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturmasına karşın suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 500 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.