KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/14680 E., 2016/2133 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet (TCK'nın 152/1-a, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası
Karar Metni
241 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kolluk görevlisi olan katılanların 30.12.2011 günü devriye görevi yaptıkları esnada sanığın katılanların kullandığı ekip otosunu el işareti yaparak durdurduğu, katılanlardan kendisini eve bırakmasını istediği, katılanların sanığın bu isteğini yerine getirmemesi üzerine sanığın ekip otosunun sağ arka teker jantına tekme attığı ve jant kapağının kırılmasına sebep olduğu iddia ve kabul olunan olayda;
Sanığın eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aşamasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında adli para cezasına çevirmeye ilişkin kısımda yer alan “Sanığa verilen 10 ay hapis cezasının sanığın ekonomik ve şahsi durumu dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın” ibaresinde sonra gelmek üzere “50/1-a ve” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/14680, K. 2016/2133, 1 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama