Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14776 K.2015/8242

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ile müşteki .. kardeş oldukları, katılan... ise, müşteki Bilal'in eşi olduğu, olay günü aldığı alkolün de vermiş olduğu etki ile sanığın katılan ...hitaben, "anasını avradını s...min karısı bana vereceksin" dediği, duruma müdahale eden müşteki ... de, ".. anasını avradını s...min oğlu para istiyorum önce ben doyacağım siz aç duracaksınız, bulursanız yiyeceksiniz" şeklinde hakaret ettiği, çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesiyle müşteki Bilal'in basit tıbbi tedavi ile iyileşebilir şekilde, sanık ... ise, basit tıbbi tedavi ile iyileşemez şekilde yaralandıkları ve ayrıca sanık ... ... ait araca zarar verdiğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda;

A) Sanığın katılan... ve müşteki... karşı ayrı ayrı hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararları yönünden;

Sanığın hakaret eylemlerinin katılan, müşteki beyanları ile sanığın hazırlıktaki tevil yollu ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre sabit olduğu anlaşıldığından hakaret suçunun oluştuğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen ve dairece düzeltilen husus dışındaki hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (c) bendinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,

altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanığın müşteki Bilal'e karşı kasten yaralama ve mala zarar verme suçları yönünden;

Sanığın aşamalarda yaralama suçu yönünden ikrarının bulunmadığı, müşteki Bilal'in doktor raporunda ayağında 1 cm'lik sıyrık tarif edildiği, müşteki Bilal'in mahkemedeki beyanlarında kendisine vurulduğundan bahsetmediği,hazırlıkta ise yaralanmasına ilişkin "...cam şişe kırıklarından yaralandım" şeklindeki beyanları karşısında sanık Adem'in müşteki Bilal'i yaralama suçundan beraatine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Mala zarar verme suçuna ilişkin, ayrı konutlarda yaşayan sanık ile müştekinin kardeş oldukları gözetilmeksizin, TCK 167/2 maddesine muhalefet edilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre de, TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması

ve ayrıca TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu,