KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/14796 E., 2016/2183 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme
- Hüküm
- 5237 sayılı Kanun'un 61/1 62, 51, 53, 10 ay hapis, erteleme, mahrumiyet
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın katılana ait atın boyun ve omuz bölgesini kesmek suretiyle zarar verdiği anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğu iddia ve kabul olunan olayda; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2007/10-108 Esas ve 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi 5237 sayılı TCK'da tanımlanan mala zarar verme suçunda uygulanacak ceza sabit olmayıp, asgari ve azami sınırlar arasında bir miktarın belirlenmesine olanak verecek biçimde düzenlendiği, cezanın alt sınırdan veya alt sınırdan uzaklaşılarak tayini hakimin taktir yetkisinde olmakla beraber, takdiren ve teşdiden ifadeleri ile yetinmek yerine, aynı Kanun'un 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütler nazara alınmak suretiyle aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde;
suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önemi ve meydana gelen zararın ağırlığı hususları göz önünde bulundurularak gerekçesi gösterilmek suretiyle ceza takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanık hakkında hükmolunan mala zarar verme suçu belirlenirken uygulama maddesi olarak TCK'nın 151/1 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
3-TCK’nın 53. maddesinin (4). fıkrasında kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında aynı maddenin birinci fıkrasının uygulanmayacağının öngörüldüğü gözetilmeden; kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin (1). fıkrasının uygulanmasına karar verilmesi,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/14796, K. 2016/2183, 1 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama