KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/14875 E., 2015/7767 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Aralık 2015
- Tebliğname No
- 5 - 2012/134978
- Mahkemesi
- Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 18/10/2011
- Numarası
- 2010/365 (E) ve 2011/373 (K
- Suç
- Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme
- Suç tarihi
- 15/06/2010
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay gecesi kavga olduğu anonsu yapılması üzerine görevli polis memurları olan katılanlar H.. K.. ile S.. S..'un olay yerine gittikleri, olay yerinde gruba müdahale etmek istedikleri sırada sanık ile suça sürüklenen çocuğun katılanları itekleyerek görevlerini yapmalarına engel oldukları ve tekme atarak ekip otosuna zarar verdikleri, bu suretle kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda;
1- Suça sürüklenen çocuk G.. G.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia olunan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikâyetçi M.. H..nin kamu davasına katılma hakkı bulunmadığından ve hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanık H.. E.. hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçları ile suça sürüklenen çocuk G.. G.. hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık H.. E..'un atılı suçları işlediği tanık anlatımı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından verilen mahkumiyet hükümlerinde; suça sürüklenen çocuğun ise atılı suçu işlediğine dair cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/14875, K. 2015/7767, 8 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama