Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14938 K.2015/6050

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ile mağdur Rıza'nın, suç tarihinde trafikte yol verme yüzünden tartışmaları sonucunda, sanıkların mağduru darp ederek yaraladıkları ve mağdura ait araca vurarak zarar verdikleri, sanıkların bu surette yaralama ve mala zarar verme suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda,

A) Sanık Hüseyin müdafiinin, sanık Hüseyin hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanık Hüseyin müdafiinin haklarını ortadan kaldırmayacağından, temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

B) Sanık Hüseyin müdafiinin, sanık Hüseyin hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanık Hüseyin müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

C) Sanık Ozan müdafiinin, sanık Ozan hakkında verilen beraat kararına ilişkin vekalet ücreti talebine yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanık Ozan müdafiinin temyiz talebi, beraat eden sanık lehine vekalet ücretinin verilmesine ilişkin olup, bu istemle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ozan müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "Sanık Ozan'ın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından,