Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/15004 K.2015/6372

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1)Temyizin kapsamına göre, katılan sanık Yunus hakkında katılan H. O.'a yönelik kasten yaralama ve şikayetçi Müzeyyen'e yönelik kasten yaralama ile sanık Serkan hakkında katılan H. O.'a yönelik kasten yaralama eylemlerinden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik katılan sanık ve sanıklar müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12 maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı sanığın yaptığı itiraz üzerine, Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesi’nce ret kararı verildiği ve hükmün kesinleştiği, bu karara yönelik temyiz yolu kapalı olduğu anlaşıldığından sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanıklardan İbrahim hakkında H. O.'a yönelik kasten yaralama ve mala zarar verme eylemlerinden dolayı sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın akrabası olan şikayetçi M. S.'yı katılan H. O.'a ait arabada görmesi nedeniyle katılana ait aracı durdurarak taş atıp camına zarar verdiği ve diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde katılanı yaraladığı iddia ve kabul edilen olayda, tüm dosya kapsamı, oluş ve görgü tespit tutanağı, doktor raporuna göre sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkemenin mahkumiyete ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak

TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından verilen kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkrasında gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,