Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/15006 K.2016/3069

2) TCK'nın 265/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/son maddesi gereği 3.000.TL adli para cezası, 3) TCK'nın 265/1, 168, 62, 50/1-a, 52/2, 52/son maddesi gereği 3.000 TL adli para cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eşinin ihbarı üzerine katılanların olay yerine intikal ettikleri, sanığın alkollü bir şekilde evinin dış kapısını zorladığını görmeleri üzerine kendisini uyardıkları, sanığın katılanlara hitaben sinkaflı küfür ettiği, akabinde polislerin geldiğini gören sanığın eşi olan Tanık... dışarıya çıkarak "kocam bana ve çocuklarıma hakaret ediyor, alkollü olduğu zaman ne yaptığını bilmiyor, alkolün etkisi geçene kadar onu buradan uzaklaştırın" şeklinde konuşması nedeniyle; sanığı sakinleştirmeye çalıştıkları, akabinde sanığın tekrar " küfür etmeye” başladığı,

ayrıca “ben cezaevinden yeni çıktım, gerekirse yine girerim, senin ayaklarını yerden keserim" diyerek katılan ...'in çenesine yumruk atarak "BTM” ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, ekip otosuna bindirilen sanığın "beni buradan hemen çıkarın" diyerek ekip otosunun çeşitli yerlerine rastgele tekme atmak suretiyle zarar verdiği iddia edilen olayda; sanığın ikrar içerikli savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, görgü tespit tutanağı, adli rapor ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Görevli memura hakaret suçunda, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararının hüküm fıkrasında esas yasa maddesi olarak TCK nın 152/1-a-son maddesi yerine, TCK’nın 265/1 maddesinin gösterilmesi,