Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/15030 K.2016/181

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun olay günü A..

O..nun penceresinin iki adet demir parmaklığını kırarak önce anaokulu bölümüne girdiği, iki adet DVD oynatıcı ile kumandalarını alıp bir poşetin içine koyduğu, ardından teknoloji tasarım odasının penceresinin demir korkuluğunu alt kısmından kırıp demiri eğmek suretiyle okulun ilköğretim bölümüne girdiği, öğretmenler odasında dolapta bulunan bir adet hard-disc ve kabloyu çıkartarak pencere önüne koyduğu, bir adet laptop bilgisayarı da çaldığı,

ana sınıfından aldığı DVD oynatıcılar ve kumandalarını koyduğu poşeti olay yerinde bıraktığı ve poşet üzerinde yapılan incelemede suça sürüklenen çocuğun parmak izinin bulunduğunun belirlendiği anlaşıldığından hırsızlık, mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, A.. O.. penceresinin iki adet demir parmaklığını kırması eyleminin TCK'nın 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülmesi suretiyle yazılı şekilde basit mala zarar verme suçundan hüküm kurulması,