KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/15039 E., 2016/3067 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme
- Hüküm
- 1-TCK'nın 125/1-3a, 125/4, 43/2 delaletiyle 43/1, 62, 53/1, 51/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile mahkumiyet erteleme
Karar Metni
542 kelime·3 dk okuma
2-TCK'nın 152/1-a-son, 62, 51/1 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile mahkumiyet, erteleme 3-TCK'nın 265/1, 62, 51/1 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile mahkumiyet, erteleme
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü yapılmakta olan düğünün geç saatlere uzaması üzerine şikayetçi polis memurlarının düğün sahibini uyardıkları, bu esnada aşırı alkollü olan sanığın şikayetçilerin yanına gelerek, polis ekip otosunu sol ön kapısına yumrukla vurduğu, akabinde “düğün saat 03:00'a kadar devam edecek, kapattıranın anasını avradını sinkaf ederim, gidin görevinizi doğuda yapın, defolun gidin" dediği, sanığın düğün alanından uzaklaştırılmak istendiği sırada şikayetçilere yönelik fiili müdahale ile güç kullandığı,
ekip otosunda ve Polis Merkezinde "sizi buradan sürdüreceğim, hepinizi yakacağım, sizlerle görüşeceğim, hepinize soracağım, polise kurşun sıkmayanın anasını avradını sinkaf ederim" demek suretiyle tehditlerine devam ettiği böylece sanığın kamu görevlilerine hakaret, mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği iddia edilen somut olayda; sanığın savunması, şikayetçilerin beyanları, tanık anlatımları, olay yeri inceleme ve tespit tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında atılı suçlardan verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.
1- Görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik incelemede ;
Sanığın üzerine atılı direnme suçunu birden fazla kolluk görevlisine karşı işlemesi karşısında zincirleme suç hükümleri uyarınca hakkında TCK'nın 43/2 maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2- Kamu görevlisine hakaret suçundan verilen hükme yönelik incelemede ;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;
Görevli memura hakaret suçundan 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi ve ayrıca TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından;
vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (c) bendinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/15039, K. 2016/3067, 17 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama