KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/1518 E., 2015/419 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.
TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.
Sanık ...'nun; fiilen çalışmadığı halde diğer sanık ...'in emeklilik süresinin tamamlanması için sahte işe giriş bildirgesi düzenlediği,bu suretle işyerinde çalışıyormuş gibi gösterdiği, sanık...'in 10 gün sigortalı kaldığı ve bu süreçte yapılan kurum denetiminden sonra iş akdinin sonlandırıldığı, kurumun cevabına göre herhangi bir zararın doğmadığı, sağlık harcamasının olmadığı, resmi evrakta sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçlarının işlendiği iddia edilen olayda;
Tüm dosya kapsamına göre; sanık...'in 15/02/2008 tarihinde işe başladıktan sonra babasının hastalığı nedeni ile 19/02/2008-25/02/2008 tarihleri arasında izin belgesinin bulunduğu, 25'inde de işinin son bulduğu, kurumun maddi bir zararının bulunmadığı, muhtemel bir zararının olup olmayacağının
belirlenmesinin ise mümkün olmadığı ve sanıkların suç işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/1518, K. 2015/419, 7 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama