Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/15181 K.2016/4444

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılanın bir süre ortak iş yapıp ayrıldıkları ve aralarında alacak verecek anlaşmazlığının bulunduğu, sanığın katılanı “gerekirse iş yerinin camını kırar alacağımı yine alırım” şeklinde mesaj göndererek tehdit ettiği, sinkaflı sözler içeren mesajlar göndererek katılana hakaret ettiği ve katılanın iş yerinin penceresinin camını kırıp içerideki eşyalara zarar verdiği, böylelikle sanığın hakaret, tehdit ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

1-Hakaret ve mala zarar verme suçları yönünden yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Tehdit suçu yönünden yapılan incelemede;

Kolluk tutanakları, katılan beyanı, sanık savunması ve diğer deliller nazara alındığında unsurları itibariyle oluşmayan tehdit suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.