Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/152 K.2015/905

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

15.09.2006 tarihinde kendisini “...” olarak tanıttığı anlaşılan sanığın, arkadaşı olan ve kendisini “...” olarak tanıtan ... ile birlikte ...’ın kız arkadaşı olan mağdure ... ile buluşmak üzere ...’ye geldikleri, burada ...’in yengesi olan ...’ya ait evde buluştukları, bir müddet sonra sanığın markete kola ve sigara almak üzere evden ayrıldığı, bu esnada yanında arkadaşı ...’ye ait cep telefonunun da bulunduğu, bu cep telefonundan mağdure ...’e ait telefonu arayarak arkadaşı ...’ı telefona istediği, mağdurenin de, telefonu görüşmesi için “...” olarak tanıdığı ...’a verdiği,

...’ın da alelacele sanığın markette tartışma yaşadığından bahisle mağdureye ait telefon ile birlikte evden ayrıldığı, mağdurenin telefonunu nereye götürdüğünü sorması üzerine cevaben birazdan geleceğini söyleyerek uzaklaştığı ve dönmediği, mağdurenin, yengesine ait telefon üzerinden ...’ı aramasına karşın ...’ın “birazdan geliyoruz, öğretmenevi civarındayız” dediği, yengesi ile birlikte bahse konu yere gittiklerinde sanığın ve arkadaşı ...’ın orada olmadığını gördükleri, daha sonra şikayet üzerine sanık ve arkadaşı ...’ın ...’e giden minibüste mağdureye ait cep telefonu ile birlikte yakalandıkları anlaşılan olayda;

Sanığın, şikayetçiden telefon görüşmesi yapıp iade etmek üzere aldığı cep telefonunu geri vermeyerek uzaklaşması şeklindeki eylemi, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/06/2012 tarih ve 2011/15-440 esas, 2012/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere, zilyetliğin devredilmemiş olması nedeniyle

TCK'nın 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,