Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1524 K.2015/422

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde nitelikli hali oluşmaktadır

Sanık ile katılanın geçmişten süregelen ticari ilişkilerinin olduğu, bu kapsamda sanığın katılandan 13 adet dokuma tezgahı aldığı ve karşılığında çek verdiği, akabinde çekin ödenemediği ve sanığın katılanı arayarak süre istediği, sonrasında ise katılanın yanına çalışanını yollayıp çalışan vasıtası ile borcun bankadan çekilip ödeneceğini belirtip her hangi bir ödeme yapılmadan, borcun ödendiğine dair ibraname imzalatıp, verdiği çekide aldırarak aradaki ticari ilişkiye dayanan güveni kötüye kullandığı iddia edilen olayda;

Tüm dosya kapsamına göre; sanık ile katılan arasında çek karşılığı ödemenin yapıldığına dair ibraname bulunması sanığın mahkeme sorgusunda ödemeyi yaptığını, borcunun olmadığını beyan etmesi olayın tek tanığının kolluk aşamasındaki beyanına nazaran mahkeme huzurunda olayı hatırlamadığını belirtmesi karşısında, eylemin hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma olarak kabul edilemeyeceği, bu nedenle uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gözetilerek verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.