KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/15317 E., 2016/3931 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mala zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye sokmak, kasten yaralama
- Hüküm
- 1-Trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 179/2, 62, 50/1-a ve 52/4 maddeleri gereğince sanığın 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
2-Mala zarar verme suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 62 ve 52 maddeleri gereğince sanığın 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına. 3- Yaralama suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 62 ve 52 maddeleri gereğince sanığın 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;
Olay tarihinde sanığın 1.22 promil oranında alkollü olarak aracıyla trafikte seyir ederek trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda, savunma, adli rapor, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu oluşturduğuna yönelik kabul de bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/15317, K. 2016/3931, 4 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama