Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/15436 K.2015/7118

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cezaevinde aynı koğuşta kalan sanıkların tartıştıkları,sanık A. K.'ın sanık A.. A..'a hakaret edip, elini cama vurarak camı kırdığı, eline aldığı cam parçası ile tehdit ettiği, sanık A.. A..'ın da sanık A. K.'a hakaret ederek basit tibbi mudahele ile giderilecek şekilde yaraladığı iddia olunan olayda;

1- Sanıkların aynı yargı çevresi içerisinde başka bir suçtan Konya E tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü oldukları, "duruşmalardan vareste tutulmaya" dair talepleri bulunmadığı halde mahkumiyet kararının verildiği 26.02.2013 tarihli duruşmaya katılımları sağlanmadan yokluklarında karar verilmek suretiyle CMK'nın 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma haklarının kısıtlanması,

2- Dosyadaki adli sicil kaydındaki ilamlara göre; suç tarihinden önce işlemiş olduğu suçlar nedeniyle hakkında akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbiri uygulanan sanık A. K.'ın ceza ehliyetinin tam olarak belirlenmesi amacıyla akıl hastası olup olmadığına ilişkin adli bilirkişi raporun aldırılmaması,

3- Sanıklar hakkında TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar nitelikte denetimli serbestlik süresi belirlenmesi,