Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1557 K.2015/2918

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kardeş olan katılanların köyde bakkal dükkanı işlettikleri, baba oğul olan sanıkların ise bu işyerinden sürekli alış veriş yapmaları nedeniyle katılanlar ile aralarında bir samimiyetin oluştuğu, bu samimiyet ve güvene dayalı olarak katılanların kısa süreliğine işyerinden ayrıldıklarında işyerini sanıklara emanet ettikleri, sanıkların ise katılanların işyerinden ayrılmalarını fırsat bilerek işyerindeki kasadan farklı tarihlerde para ve kontör kartı alarak uhdelerine geçirmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanıkların uhdelerine geçirdiği iddia ve kabul olunan para ve kontör kartlarının kendilerine hizmet ilişkisi içerisinde teslim edilmemiş olması nedeniyle, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de, sanıkların eylemlerini aynı suç işleme iradesi kapsamında farklı zamanlarda gerçekleştirmiş olmaları nedeniyle sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

3-TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanıkların sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Sanık ... hakkında verilen cezanın TCK'nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün belirtilmemesi,