Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1558 K.2015/568

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; katılanların ...Süt Fabrikası isimli işletmenin sahibi olup, sanığın 17.02.2010 tarihinde söz konusu fabrikaya gelerek, katılan ...'den peynir almak istemesi üzerine kırk teneke Toprak marka peyniri sanığa faturasını keserek verdiği, tarafların 19.02.2010 tarihinde peynir borcunun ödenmesi konusunda anlaşmalarına rağmen sanığın borcunu ödemediği, bu defa 20.02.2010 tarihinde katılan ile sanığın telefonda görüşerek, otuz teneke peynirin daha teslimi konusunda aralarında anlaştıkları ancak, sanığın teslim aldığı bu peynirlerin de parasını ödemediği,

sanığın söz konusu peynirleri piyasa değerinin çok altında Isparta İlinde sattığı, sanığın söz konusu fiillerinde kardeşi ...'ın ismini ve faturalarda kaşesini kullandığı, bu şekilde katılanlara karşı hileli eylemlerde bulunarak haksız kazanç elde etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Cumhuriyet savcısı ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

2- TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

3- Sanık hakkında hükmolunan cezaların sanığın sabıka kaydında bulunan ve en ağır cezayı içeren ilamın esas alınarak mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, iki ayrı mahkemenin kesinleşmiş ilamları tekerrüre esas alınarak infazda tereddüt oluşturacak şekilde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''40 gün'', 50 gün ve ''1000TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün'',

6 gün ve '' 120 TL '' adli para cezası ibaresinin eklenmesi ile 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılıp yerlerine, "53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ve hüküm fıkrasındaki tekerrürle ilgi kısımlardan “Isparta 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/47 Esas - 503 Karar,