Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/15709 K.2016/7109

2-TCK’nın 106/1-1, 43/1-2, 62, 50/1-a, 52/1-2, 52/4. maddeleri uyarınca 4.000 TL. adli para cezası 3-TCK’nın 125/2 maddesi delaletiyle 125/1, 43/1-2, 62, 50/1-a, 52/1-2, 52/4. maddeleri uyarınca 2.000 TL. adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, daha önce arkadaşlık yapıp ayrıldığı şikâyetçinin evinin önüne gelerek evin önündeki çuvallarda bulunan kuru ot ve yaprakları tutuşturarak yakıp kaçtığı, daha sonra şikâyetçinin telefonuna ölümle tehdit ve tahkir edici sözler içeren birden çok mesaj gönderdiği iddia ve kabul edilen somut olayda;

1-Hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak;

Hükmolunan ceza miktarına göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun ve 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezasının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın, şikâyetçinin telefonuna “o evle birlikte seni de yakacağım”, “seni de kendimi de vururum”, “benden günah gitti, bundan sonra sadece seyret”, “yarın ziyaretine gelecekler”, “ben Konya’nın en büyük mafyasının en has adamıyım”, “herkes bir şeylerin bedelini ödeyecek, baban da küfürlerinin bedelini ödeyecek”, “yarın misafirleri karşıla” biçiminde birden çok mesaj gönderdiği anlaşıldığından tehdit suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne gelince;

Sanığın şikâyetçinin evinin önünde bulunan çuvallardaki yaprak ve kuru otları yaktığı anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresinin, hükümden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle "bir" şeklinde değiştirilmiş olmakla mahkemece bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,