Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/15848 K.2016/7455

a)TCK'nın 152/1-a, 62, 53 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis, b)6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nın 62, 52, 53, 54 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası 2-Sanık ... hakkında ayrıca; TCK'nın 170/1-c, 62, 53 maddeleri gereğince neticeten 10 ay hapis

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28/09/2010 günü saat 02.00 sıralarında kavga olduğunun anons edilmesi üzerine polis ekiplerinin olay yerine geldiği ve burada tartışan iki grubu ayırdığı, bu sırada sanıklar Tarık, Onur ve Fedai'nin park halindeki polis otosuna ateş ederek otonun camının kırılmasına ve içerisindeki polis montlarının delinmesine neden oldukları, bunun üzerine silah seslerinin geldiği yere intikal edildiği,

olay yerinde bulunan sanıklar Tarık ve Onur'un sokak üzerindeki tek katlı bir evin bahçesine bir şey gizleyerek döndüğünün görülmesi nedeniyle yapılan aramada sanık ...'ın bahçe içerisine bıraktığı Vzör marka tabanca, sanık ...'ın gizlediği Browning marka tabanca ile iki ayrı tabancanın daha bulunduğu, böylece tüm sanıkların kamu malına zarar verme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları ile sanık ...'ın daha sonra olayın geçtiği ve polis araçlarına ateş ettikleri yerde havaya ateş ettiğini kabul etmiş olması nedeniyle sanık ... için genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçunun da oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1- 6136 sayılı Kanuna muhalefet, genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi ve ayrıca TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması nedeniyle bu hususlar,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (c) bendinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet,

vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi ve TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/1 maddesinde yapılan değişikliğe göre, öngörülecek ceza miktarının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmesi ve sanık hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tertip edilmesi karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de; TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi ve ayrıca TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1 -c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması,