Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/15895 K.2016/6455

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılan arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay tarihinde tanık ... ile katılanın daha önce sanığa ait olup icra yolu ile satılan katılana ait eve su hattı açtırmak için geldikleri, katılanın tanığı evin orda bırakıp köy bekçisini bulmaya gittiği sırada sanığın gelerek bağırmaya başladığı, katılan geldiğinde ise evden uzaklaştığı, daha sonra katılan ile tanık kepçe bulmak için ayrıldıklarında sanığın gelerek katılana ait iki adet fidanı gövdelerinden kırdığı, bu suretle dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Sanığın atılı eylemi kabul etmemesi, olayı gören tanığın bulunmaması nedenleriyle atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de; TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,