KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/15985 E., 2016/932 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret, dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme
- Hüküm
- Hakaret suçundan CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
5237 sayılı TCK'nın 152/1-c, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesi
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuran sanığın haklarını ortadan kaldırmayacağından temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,
2-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Sanığın, katılana ait ağaçlara sökmek ve kırmak suretiyle zarar verdiği iddia olunan olayda;
Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,
Ancak ;
1-Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanığın zarar gördüğünü iddia ettiği ağaç ve fidanlardaki zararın, ayrıca ağaç ve fidanların kimin arazisinde olduğunun teknik bilirkişiler ile mahallinde yapılacak keşif ile tespit edilmesi ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,
2-Ertelenen kısa süreli hapis cezalarında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/15985, K. 2016/932, 8 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama