Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/16129 K.2015/5817

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'ın 19/09/2007 tarihinde II. ... Okulu'nun giriş kapısını sert bir cisimle zorlayarak açtığı, zemin katta bulunan çay ocağının kapısının üst camını kırdığı, yine tuvaletin, müdür yardımcısı odasının ve kütüphanenin camlarını kırdığı, müdür odasının kapısını zorladığı ancak açamadığı, okuldan herhangi bir şey alamadan ayrılan suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs etmek suçlarını işlediğinin iddia edildiği somut olayda:

1-Mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçları hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı kamu malına zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarının gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının suç tarihi olan 19.09.2007 günü ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Hırsızlık suçu hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde

Suça sürüklenen çocuğun savunmalarında okula girmekteki amacının hırsızlık olmadığı, kızgınlıktan okula zarar vermek olduğunu beyan etmesi, suça sürüklenen çocuğun daha önce bu okulun öğrencisi olduğunun okul müdürü müşteki tarafından da doğrulanması, okuldan herhangi bir eşyanın alınmamış olması ve hırsızlık suçunun işlenmesini kesintiye uğratan herhangi bir dış müdahalenin tespit edilmemesi karşısında suça sürüklenen çocuğun cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.