Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/16277 K.2016/1277

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait ikametin bahçesinde bulunan dut ağaçlarını, kendi bahçesinde bulunan havuzu kirlettiği gerekçesiyle kesmek suretiyle üzerine atılı olan mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Türk Medeni Kanununun "Mülkiyet hakkının içeriği" başlıklı 683. maddesi: "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir" hükmü ile malikin mülkiyet hakkını yasal sınırlar içinde kullanabilme yetkisini düzenlemiştir.

Öte yandan, anılan Kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen "komşu hakkı" bölümünde yer alan 740. maddesi ise başkasının mülküne taşarak zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibinin istemi üzerine uygun bir süre içinde kaldırılmaması halinde, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği ve kendi mülkiyetine geçirilebileceği hükmünü içermektedir. Görüleceği üzere bu madde ile de mülkiyetin taşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir.

Buna göre, mülk sahibi bu hakkını, önceden istemde bulunmasına karşın taşan dalları uygun bir süre içinde kaldırılmadığı takdirde kendisi kullanabileceği hukuka uygunluk sebebi olarak kanunda bu şekilde düzenlenmiştir.

Bu açıklama çerçevesinde; dosya içerisinde mevcut bulunan ve ağaçların ne şekilde kesildiğini gösteren CD kayıtlarındaki görüntülerden açıkça görüleceği üzere; suça konu ağaçların köklerinden ve hayatiyetlerini kaybedecek nitelikte kesildiğinin sabit olduğu dikkate alındığında, zarar verme kastıyla hareket ettiği anlaşılan sanığın, sabit görülen eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturacağı ve sanığın sevk maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde beraat kararının verilmesi,