Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/16319 K.2016/10477

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ile sanığın 2007 yılında boşandıkları ve sanığın başka bir suçtan cezaevinde olduğu olay tarihinde izinli olarak geldiği katılanın öncesinde kendisine hakaret etmiş olmasına sinirlenen sanığın, katılanın ikamet ettiği evin ön kapı girişindeki camı kırdığı ve "...yarın işe gidersen seni öldüreceğim, öldürmeden cezaevine gitmeyeceğim, yüzüne kezzap suyu dökeceğim" dediği, bu suretle haksız hareketin etkisi ile sanığın tehdit ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

Sanığın mala zarar verme suçu yönünden ikrar tehdit suçu yönünden inkar içeren savunması,katılan beyanı, tanık anlatımı, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın atılı suçları işlediği anlaşıldığından sanığın mahkumiyeti yönündeki mahkeme kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin metinden çıkartılmış olması ve sanığın üzerine atılı basit mala zarar verme suçu ile aynı maddede yasanın alt 3. bendine göre tehdit suçundaki değişiklik ile uzlaştırmaya tabi olması karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,