Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1638 K.2015/334

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;

Olay tarihinde katılan ve sanığın Kars'tan Erzincan'a gitmekte olan trende taşıdıkları, Erzincan'a geldiklerinde sanığın katılana cebinde bulunan 1000 Peru parasını göstererek, bunun değerinin 1600 TL olduğunu, hayır için vermek istediğini, katılana bu parayı vermek istediğini ancak ölen teyzesine hatim okutmak için imama 150 TL vereceğini söylemesi üzerine, katılanın sanığa inanarak 150 TL para verdiği, daha sonra katılanın sanıktan aldığı Peru parasını bozdurmak üzere bankalara ve döviz bürosuna gittiğinde bu paranın geçersiz olduğunu öğrendiği, sanığın üzerine atılı suçu bu şekilde işlediğinin iddia olunan somut olayda;

5237 Sayılı TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle gidermesi gerekeceği, oysa ki somut olayda; sanığın yapılan ihbar üzerine kolluk güçleri tarafından yakalandığı ve yapılan üst aramasında ele geçirilen paranın mağdura iade edildiği dikkate alındığında; kamu gücünün kullanılması sonucunda mağdurların zararının giderildiğinin anlaşılması karşısında; zararın soruşturma evresinde giderildiği kabul edilerek verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 168/1 maddesi uyarınca indirim yapılmasındaki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.