Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1642 K.2015/487

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; sanık ...'nın 25.08.2010 tarihinde katılan ...'ın Karacaşehir köyünde bulunan evine yanında tanık ... ile birlikte giderek kendisini Hava İkmal Üs Komutanlığı'nda subay olarak tanıtıp 2 adet koyunu bedelini 10 gün sonra ödemek üzere 850 TL'ye anlaşarak satın aldığı ve koyunları kiraladığı... plakalı araca yükleyip götürdüğü, borcun vadesi gelmesine rağmen sanığın borcu ödemediği gibi tüm aramalara rağmen bulunamadığı ve belirttiği adrese defalarca gidilmesine rağmen adresinin kapalı olduğunun görüldüğü, böylelikle üzerine atılı bulunan dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 200 gün olarak tayin edilmesi,

2- Belirlenen gün adli para cezası, para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında TCK’nın 157/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 200 günün 5 güne, günlüğü 20 liradan hükmolunan 4.000,00 TL adli para cezasının, TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den 100,00 TL'ye indirilmesine,