Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/165 K.2015/1352

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Önceden birbirlerini tanıyan ve dolandırıcılık hususunda anlaşıp fikir birliğine varan sanıklardan ...'in, şikâyetçinin yanına giderek kendisini ... bir yahudi olarak tanıtıp kendisinde külçe altın bulunduğunu ve bir kuyumcu aradığını söylediği, bu şekilde sohbet başlattığı sırada, önceden yaptıkları anlaşma gereği sanık ...'in gelip kendisinin kuyumcu olduğunu, külçe altınları alabileceğini söyleyerek cebindeki paraları diğer sanığa gösterdiği, sanık ...'in üzerindeki paraların yetersiz olduğunu söyleyip diğer sanık ...' tan aldığı külçe altın benzeri Çin yapımı kağıda sarılı imitasyon çakmakları şikâyetçiye vererek,

işlettiğini söylediği ... adlı işyerine gitmesini orada altınları tarttırmasını ve para almasını istediği, şikâyetçiye kendisini bekleyeceklerini söyledikleri ve sanık ...’in diğer sanığa cebinden bir miktar para verip, şikâyetçiden de borç olarak 120 TL para aldığı, şikâyetçinin kağıttaki iki adet külçe altın görünümlü imitasyon çakmakları alıp ...aramaya başladığı ancak, böyle bir yerin olmadığını öğrendiğinde kendisine paket içerisinde verilen ve külçe altın olduğu söylenen çakmakları bir kuyumcuya götürüp sorduğunda dolandırıldığını anladığı,

böylece sanıkların birlikte hareket ederek hileli hareketlerle şikâyetçinin zararına ve kendileri yararına 120 TL parasını aldıkları anlaşıldığından, TCK’nın 157. maddesi uyarınca dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.