KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/1753 E., 2015/265 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.
Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde nitelikli hali oluşmaktadır.
Sanık ...'ın, katılan ... tarafından dava dışı ...'a verilen araç kredisi nedeniyle tanzim edilen kredi sözleşmesi kapsamında müteselsil kefil ve yediemin olarak kredi sözleşmeni imzaladığı, ... tarafından kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle katılan banka tarafından rehnin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlatıldığı, rehinli aracın ... İcra Müdürlüğü talimat dosyasında yapılan muhafaza ve kıymet takdiri tutanağına göre bir çok aksamının olmaması nedeniyle yapılan suç duyurusu üzerine sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan açılıp görevsizlik kararıyla güveni kötüye kullanma suçunun yargılama konusu olduğu olayda,
Sanık ...'in, katılan ... tarafından ...'a verilen araç kredisi nedeniyle tanzim edilen kredi sözleşmesi kapsamında yediemin olarak imzaladığı bu sözleşme içeriğine göre, suça konu aracın zilyedinin, kredi veren banka değil de ... olması, sanığa, aracın zilyetliğinin devri ile fiilen tesliminin yapılmamış olması karşısında; sözleşmeyi yediemin sıfatıyla imzalamış olması üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçu bakımından cezai sorumluluk doğurmasının mümkün olmaması nedeniyle teblinağmedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/1753, K. 2015/265, 1 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama