Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/17752 K.2015/4453

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında hükmolunan ceza miktarı itibarıyla, sanık ... ve sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sedir sitesinde yönetim ve denetim kurulunda görev yapan sanıklar ile sitenin muhasebecisi sanık ... hakkında usulsüz defterler tutmak, hayali ve mükerrer giderler oluşturmak, yapılan harcamaları belgelendirmemek suretiyle kasada bulunması gerektiği halde kasada bulunmayan bir miktar parayı sahiplenerek mal edinmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun işlendiği iddia ve kabul olunan olayda,

1) Sanıklar ..., ..., hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamına göre sanıkların sabit görülen eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların dosya kapsamına göre, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılanlara karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ..., ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... müdafiinin ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30'ar gün ", "25 gün " ve "500 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5'er gün ", "4'er gün " ve "80'er TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ..., ...,... ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

A) Sanık ...'in UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 17/11/2014 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

B) Her ne kadar Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de yönetim kurulu üyesi olan sanıklardan ... ve ...'ın mali işlerle ilgilenmediklerine dair istikrarlı beyanları ve 22/06/2004 günlü yönetim kurulu işbölümü kararına göre mali işlerle ... ve Muhasebeci ...'ın ilgilenmesinin kararlaştırıldığı, diğer sanıklar ..., ... ...'in ise denetim kurulunda yer almaları ve teslim veya tevdi edilmiş bir para yahut tahsilat yetkisinin kendilerine verilmediği hususları bir arada değerlendirildiğinde sanıklar hakkında ''kuşkudan sanık yararlanır'' ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekliliği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

C) Kabule göre de;

a) Sanık ...'nin suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş olması gözetildiğinde TCK madde 50'deki şartları taşıyan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

c) Sanıkların dosya kapsamına göre, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılanlara karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi