Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/17864 K.2016/9891

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın, temyiz dışı sanıklarla birlikte aralarında önceye dayalı anlaşmazlık bulunan şikayetçi ...'a ait kıraathaneye giderek şikayetçinin çalışanı olan katılan ... ile tartışmaya başladığı, ele geçirilemeyen av tüfeği ile ateş edip katılan ...'i basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde bacağından yaraladığı ve iş yerinin camlarını kırıp, muhtelif eşyalara zarar verdiği, böylelikle mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

1-)Mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktarına göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-)Kasten yaralama suçu yönünden yapılan incelemede;

Katılan beyanı, doktor raporu, tanık anlatımları, kolluk tutanakları ve diğer deliller dikkate alındığında kasten yaralama suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58/3 maddesi uyarınca seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.