Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/17987 K.2016/411

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şırnak ilinde bulunan asfaltit kömür yataklarından yapılacak üretim ve dağıtımın Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu tarafından, sözleşmeye bağlı olarak İ.. İ..ne. İ..

İ..nin de yine sözleşmeyle şirketlere devrettiği; bir kısmı kömür tüccarı, bir kısmı şoför veya işçi, bir kısmı ise araç sahibi olan sanıkların kantarda tartım yapılmaksızın, evraksız ya da evrakta gösterilen miktardan daha fazla kömürü usulsüz olarak maden sahasından çıkarıp başka bir alanda topladıkları, buradan da satışını yaptıkları, şirket yetkilileri olan sanıklar S.. G.., O.. G.., R.. A.., V.. G.., M.. A.., M.. B.., İ.. T.., H.. T.., V.. H.., M.. B.., Y.. A.., M..

K.., V.. Ç.. ve H.. Z..'in ve kantar görevlisi olan sanıklar M.. B.. ile İ.. B..'ın usulsüz olarak asfaltit çıkarıldığını bilmelerine rağmen bu duruma müsamaha gösterdikleri, sanıklar M.. U.., M.. S.., C.. B.. ve T.. S..'in Acar Madencilik adına fatura ve irsaliye düzenledikleri, sanık C.. İ..'in de kömür taşıyan araçlara gerçeği yansıtmayan irsaliye düzenlediği, bu şekilde birlikte hareket eden sanıkların yapılan üretime bağlı şekilde Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu ve İ..

İ..ne ödenmesi gereken payın azalmasına neden olmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda;

Katılan vekilinin sanıkların eyleminin vasfına yönelik ve sanıklar A.. İ.., Y.. O.., F.. K.., Y.. K.., M.. B.., T.. S.., H.. S.., V.. H.., Y.. A.., sanıklar R.. A.., V.. G.., O.. G.., S.. G.., M.. S.., H.. Z.., M.. B.., Y.. A.., M.. A.., S.. A.., Z.. S.., H.. Ü.. müdafiilerinin vekalet ücretine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

29.06.2007 tarihinde Şırnak İ.. İ.. ile G. M. Enerji İnş. A.Ş. arasında imzalanan asfaltit yataklarının işletilmesine ilişkin sözleşmeye göre. İ.. İ..nin ortaklık payının ciro esas alınarak belirleneceğinin, yapılan üretimin ve tüm nihai ürünlerin satışından elde edilecek cironun % 3,5'inin İl Özel İdareye ödeneceğinin belirlenmesi, sözleşmenin tarafı olan G.

M.A.Ş yetkilileri ve taşeron şirket yetkililerinin gerçeğe aykırı sevk irsaliyesi ve fatura ile çıkartılan kömürün usulsüz olarak dağıtımına müsamaha gösterdiklerinin iddia edilmesi, soruşturma aşamasında usulsüz olarak çıkartılan kömürlere ilişkin kolluk görevlilerince toplamda 202.150 kg kömüre ilişkin usulsüzlük tespitinin yapılmış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, suça konu dönemde Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu ile Şırnak İ..

İ.. nezdinde bildirimleri bulunan çıkartılan kömüre ilişkin bilgi ve belgelerin getirtilmesi, bu belgeler ile kolluk görevlilerince usulsüzlük tespiti yapılan kömürlere ilişkin dosyadaki mevcut irsaliye, fatura ve diğer belgelerin de bilirkişiye tevdi edilerek, Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu ile Şırnak İ.. İ.. nezdinde bildirimi yapılan kömür miktarı ile G. M.

A.Ş ve diğer taşeron şirketlerin ne miktarda kömür çıkardıklarının, dolayısıyla maden sahasından usulsüz olarak ne kadar kömür çıkardıklarının, böylelikle Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu ile Şırnak İ.. İ..ni ne miktarda zarara uğrattıklarının ayrı ayrı tespit edilmesi,

Yine, sevk ve kantar fişi olmadan kömür nakleden sanıklar ve maden çıkarma yetkisine sahip rödovans alan ve alt taşeron olarak maden çıkarma faaliyeti yürüten şirketlerin yetkilisi olan işletme sorumluları olan sanıkların ayrımının yapılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20/3. maddesine göre nispi idari para cezasını gerektiren kabahatlerde zamanaşımı süresi sekiz yıl olduğu gözetilmeden zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,