Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/18090 K.2015/2334

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında iddianamedeki sevk ve anlatıma göre trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da kamu davası açılmış olduğu ve mahkemece bu hususta karar verilmediği görülmekle, bu eylem nedeniyle zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebilmesi mümkün görülmüştür.

Olay tarihinde alkollü olarak araç kullanmakta olan sanığın, kendisini sollayan katılan ...’ya kızarak arkasından sürekli selektör yaparak katılanı taciz ettiği, daha sonra önüne geçip, zikzak yapmak suretiyle kendisini geçmesine mani olduğu, katılanın tekrar kendisini geçmesi üzerine onu takip etmeye başladığı, araçta bulunan diğer katılan ...’nun polisi araması üzerine katılan ...’nin aracı petrol istasyonuna sürdüğü ve burada araçtan indikleri, sanığın katılanlara hitaben sizin Allah’ınızı sinkâf ederim” biçiminde hakarette ve “sizi geberteceğim” demek suretiyle tehditte bulunduğu,

ardından katılan ...’ye yumruk atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde yaraladığı, daha sonra da katılan ...’nin aracında bulunan plakayı bulunduğu yerden kopartarak aldığı iddia ve kabul olunan olayda basit yaralama, zincirleme biçimde hakaret ve tehdit suçları ile mala zarar verme suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas ilamı bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz talepleri kapsamına göre karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. a) Sanık hakkında mala zarar verme suçu bakımından verilen mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında,

sanık hakkında TCK 151/1 fıkrası uyarınca tercihen adli gün para cezası seçilerek hükmolunan cezanın 62. maddenin uygulanmasında sehven “hapis cezası” ifadesi kullanılmış ise de maddi hata niteliğinde olan bu hususun mahallinde düzeltilebileceği kanaatiyle sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

b) Sanık hakkında katılan ...'ya yönelik basit yaralama suçu bakımından verilen mahkumiyet hükmünün temyizen incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,

1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

c) Sanık hakkında her iki katılana yönelik zincirleme biçiminde işlenen tehdit ve hakaret suçları ile katılan ...'ye yönelik işlenen tehdit ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizen incelenmesinde;

Sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

1-Sanığın aynı olayın akışı içerisinde katılanlara hitaben teselsül eden hakaret ve tehditte bulunması karşısında sanığa bir defa 106/1-1. cümle, 43/2 ve 125/1, 125/3-c, 125/4, 43/2 maddelerinden mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken eylemin bölünerek sanığın katılan ...'ye yönelik hakaret ve tehditlerinden ötürü ayrıca cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayini,

2- TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,