Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1858 K.2015/824

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar başlığında suç adının dolandırıcılık olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın yanında çalışan sanığa iş ile ilgili görüşmelerde kullanılmak üzere içerisinde katılan adına kayıtlı hat bulunan cep telefonunu verdiği, sanığın cep telefonunu veriliş amacına aykırı olarak şahsi görüşmelerinde kullandığı, başkasına kullandırdığı iddia ve kabul olunan somut olayda; katılanın aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları, savunma ve suça konu hatta ilişkin kayıtlar ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın iş ile ilgili görüşmelerde kullanılmak üzere katılan tarafından verilen cep telefonunu ve içerisindeki hattı veriliş amacı dışında şahsi görüşmelerinde kullandığı, işten ayrıldıktan sonra iade etmediği anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,