Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/18609 K.2015/8145

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde şikayetçinin telefon sattığını düşündüğü sanığın yanına geldiği,sanık M.. Ç..'nın, telefonu 30 TL fiyata sattığını ancak öncesinde tombala olarak bilinen oyunu oynaması gerektiğini, kazandığı takdirde hem verdiği 30 TL'yi geri alacağını hem de telefonu alacağını belirttiği, bu sırada diğer sanık A..

T..'ın da geldiği, sanıkların birbirini tanımadıkları, sanık A..'in de tesadüfen oyun oynamak amacıyla geldiği izlenimini uyandırdıkları ve sanık A..'in göstermelik bir oyun oynayarak kazandığı,böylelikle hileli davranışlarla katılanı ikna ettikleri, 08/01/2010 tarihli kolluk tutanağında ele geçirilen çift cepli tombala torbasını kullanmak suretiyle istemediği takdirde oyuncunun kazanma ihtimali bulunmayan tombala oyununu şikayetçiye oynatıp, sonrasında kaybettiğinden bahisle 200 TL parasını ve kol saatini alarak haksız menfaat temin ettikleri iddia ve kabul olunan somut olayda;

1- Sanık A.. T.. hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Her ne kadar sanık gerekçeli kararın tebliğinde cezaevinde olduğunu belirtmiş ise de; sanık A.. T..'a gerekçeli kararın 17/01/2011 tarihinde aynı konutta birlikte yaşadığı belirtilen yeğenine tebliğ edilmek suretiyle usulüne uygun olarak yapıldığı, sanığın 20/01/2011 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı,dolayısıyla yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 23.03.2011 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık M.. Ç.. hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Şikayetçinin beyanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 25 gün olarak tayin edilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "25 ve "500 TL" ibarelerinin çıkartılarak yerine,