Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1863 K.2015/712

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.

Müştekinin arkadaşı... ile birlikte ... Restaurant'a bulundukları esnada, başka bir hususda alacaklısı olduğu...'ün müştekiyi arayarak kendisine 1000 TL havale yapacağını söylemesi üzerine müştekinin ... Restaurant'a garson olarak çalışan sanık ...'in ismini ve T.C. Kimlik numarasını kendisine mesajlayıp onun adına yatırmasını söylemesi üzerine sanığında postaneye giderek, havalenin 988 TL sini çekip müştekiye parayı iade etmeyerek üzerine atılı suçu bu şekilde işlediği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, şikayetçi beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hapis cezası altsınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının altsınırdan dan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi, bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında yer alan;