Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1888 K.2015/613

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; suç tarihinde sanığın şikayetçiye ait iş yerine geldiği, tezgahta bulunan telefonu göstererek fiyatını sorduğu, sonrasında telefonu alacağını, ödemeyi Euro olarak yapacağını söylediği, şikayetçinin kabul etmesi üzerine 320 TL değerindeki telefon için 500 Euro olduğunu söyleyerek 500 ... Kronunu şikayetçiye verdiği, karşılığında 680 TL para üstü aldığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmediğinden sair temyiz itirazlarını REDDİNE; ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde mahkemece hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde 50 gün olarak tayin edilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nun 61.maddesine aykırı davranılması,