KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/19096 E., 2016/10822 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Aralık 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret, mala zarar verme, yaralama, tehdit
- Hüküm
- 1) Katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında "hakaret" suçundan TCK'nın 129/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/4-c maddeleri gereğince ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
2) Katılan sanık ... hakkında; a) Katılan sanıklar ... ve ...'a yönelik "yaralama" eylemi nedeniyle; TCK'nın 86/2, 86/3-a, 29, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası (2 kez) b) Katılan sanık ...'a yönelik "mala zarar verme" eylemi nedeniyle; TCK'nın 151/1, 29, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 1.000 TL adli para cezası c) Katılan ...'e yönelik "tehdit" eylemi nedeniyle; TCK'nın 106/1-2 cümle, 29, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 500 TL adli para cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Suç tarihinde, katılan sanıklar ..., ... ve ... ile katılan sanık ... arasında çıkan tartışmada, katılan sanıkların birbirlerine sinkaflı sözler söyleyerek hakaret ettikleri iddia olunan olayda;
Mahkeme tarafından, hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiği gerekçesi ile TCK'nın 129/3 ve CMK'nın 223/4-c maddeleri uyarınca sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Katılan sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
UYAP'tan alınan 16.12.2016 tarihli nüfus kayıt örneğine göre sanığın, hüküm tarihinden sonra 18.04.2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanığın hukuki durumunun buna göre tayininde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/19096, K. 2016/10822, 19 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama