Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/19188 K.2015/6078

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan ve katılma talebinde bulunmasına karşın bu konuda mahkeme tarafından bir karar verilmediği tespit edilen şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nın 260.maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu ve 20/12/2013 tarihli dilekçesinde sanık hakkında benzer eylemleri nedeniyle verilen mahkumiyet kararları olduğunun, mahkeme tarafından dinlenen tanık E.. S.. ile sanığın yüzleştirilmediğinin ifade edilmiş olması karşısında, söz konusu beyanların temyiz iradesi olarak kabulünün gerekeceği belirlenip CMK 237/2. maddesi hükmü uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın, şikayetçi N.. G..'e ait kaybolan nüfus cüzdanını ele geçirip üzerine kendisine ait fotoğrafı yapıştırarak sahte oluşturduğu kimlikle cep telefonu hatları alıp tahakkuk eden borçları ödememek suretiyle sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.12.2004 gün ve 2004/173-228 sayılı kararında da açıklandığı üzere, somut olayda, dolandırıcılık suçunun Nüfus Müdürlüğünün maddi varlığı olan nüfus cüzdanının sanık tarafından sahte olarak kullanılması suretiyle işlendiğinin iddia ve kabul olunması karşısında; resmi belgede sahtecilik suçundan da kamu davası açıldığı dolandırıcılık suçunun, mağdurun GSM operatörü olduğu gözetilerek eylemin,

suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-d ve 204/1 maddelerinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,